มีอะไรจะเม้าท์หรอ? ท็อปแวลู สู้ศึกต่างชาติ! “ธนากร” เลือดไทยคนสุดท้าย พลิกเกมสู้ค้าออน์ไลน์เดือด | อีจัน ONE COMMUNITYเศรษฐกิจเศรษฐกิจ
ท็อปแวลู สู้ศึกต่างชาติ! “ธนากร” เลือดไทยคนสุดท้าย พลิกเกมสู้ค้าออน์ไลน์เดือดท็อปแวลู สู้ศึกต่างชาติ! “ธนากร” เลือดไทยคนสุดท้าย พลิกเกมสู้ค้าออน์ไลน์เดือด
อีคอมเมิร์ซไทยใครว่าไม่มี? เปิดใจ “ธนากร” ปั้น “ท็อปแวลู” แพลตฟอร์มออนไลน์ ”สัญชาติไทย“ จากจุดเริ่มต้น 10 ปี ที่เคยเจ็บหนักขาดทุนปีละ 40-50 ล้าน สู่การเป็น ”ผู้ค้า“ ที่เสิร์ฟ ”สินค้า“…
เผยแพร่ 30 มิ.ย. 2569 16:31 น. คุณอยากรู้ไหม คนอายุ 40 ต้นๆ สามารถทำรายได้ให้กิจการ บริษัทของตนเอง ปีละเกือบ 2,000 ล้านบาท และคุณอยากรู้ไหนว่า คนที่สามารถสร้างรายได้สูงขนาดนี้ เขาไม่มีความต้องการที่จะนำบริษัทของตนเอง จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เพื่อระดมทุม เหมือนกับบริษัทยักษ์ใหญ่ในปัจจุบัน เพราะอะไร!!
ด้วยเหตุผลที่ง่ายๆ คือ ไม่ต้องการหุ้นส่วนธุรกิจเพิ่มเติม เพราะลำพังตนเอง ก็สามารถหาบริหารกิจการ และรายได้ ได้มากอยู่แล้ว
วันนี้ “ทีมเศรษฐกิจ อีจัน” ได้เจอกับคนหนุ่ม รุ่นใหม่ ที่เริ่มต้นธุรกิจ จากศูนย์ ไม่ได้เติบโตจากกิจการที่สืบทอดจากพ่อแม่สู่รุ่นลูก หรือธุรกิจในเครือญาติพี่น้อง ที่โอบอุ้มกันมาตั้งแต่เริ่มต้นธุรกิจ
“ธนากร ลิ้มธานินทร์” หรือ “โอ้ด” กรรมการผู้จัดการ บริษัท ท็อป แวลู คอร์ปเรท จำกัด คือ คนที่ “ทีมเศรษฐกิจ อีจัน” อยากเล่าให้ฟัง เพราะด้วยวัย 20 ต้นๆ ก็สามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเองแล้ว และปัจจุบันอายุเพียง 44 แม้จะยังน้อย แต่ขณะนี้ ธุรกิจของเขา ได้ก้าวสู่ระดับร้อยล้าน และพันล้านมานานหลายปี แล้ว
“ธุรกิจแรกเลย เติบโตจากการทำกล่องกระดาษ หรือลังกระดาษให้แก่สินค้าหลายยี่ห้อ ทั้งสินค้าอุปโภค-บริโภค รวมถึงเหล้าและเบียร์ หลังจากสำเร็จการศึกษาจากรั้วมหาวิทยาลัย กรุงเทพ” ธนากร เล่าให้ฟัง พร้อมย้อนอดีต เมื่อ 20 ปีที่แล้ว จากการเริ่มต้นธุรกิจเล็กๆ จนเติบใหญ่เป็นธุรกิจที่สร้างรายได้หลักให้แก่บริษัทในปัจจุบัน
เมื่อ 20 กว่าปีที่แล้ว เครื่องจักรที่ใช้ทำกล่องกระดาษ ต้องสั่งซื้อจากสหรัฐฯ หรือยุโรป เท่านั้น ซึ่งมีราคาแพงมากๆ เหมือนกับเราซื้อ รถเบนซ์ และรถบีเอ็มดับบลิวยู เมื่อเทียบกับรถที่ผลิตจากญี่ปุ่นหรือจีน รถมันก็ขับได้เหมือนกันแต่ราคาถูกกว่าหลายเท่าตัว
เมื่อเห็นช่องทางนี้ จึงตัดสินใจนำเข้าเครื่องจักรที่ผลิตจากจีน มาใช้รวมกับเครื่องจักรเดิมจากสหรัฐฯ หรือยุโรปที่มีอยู่แล้ว ปรากฎว่า เราสามารถลดต้นทุนได้ต่ำกว่า คู่แข่ง คุณภาพก็ไม่ได้แตกต่างกัน จึงเป็นข้อได้เปรียบทางธุรกิจ ที่เราสามารถปรับตัวได้ก่อน คนอื่น
มีข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องนี้ไหม
แจ้งเบาะแสหรือสอบถามทีมข่าวอีจันได้โดยตรง
ร่วมช่วยเหลือที่เกี่ยวข้องกับข่าวนี้
สินค้าแนะนำ ทุกการซื้อคือการให้
“หลังจากนั้น ผมก็ได้ขยายไลน์ธุรกิจไปสู่ธุรกิจอื่นๆ โดยมองว่า ธุรกิจในยุคดิจิทัล ที่กำลังมาแรงในยุคนี้ หนี้ไม่พ้น การขายสินค้าบนโทรศัพท์มือถือ เพราะพฤติกรรมการซื้อสินค้าของผู้คนกำลังเปลี่ยนไป จากห้างสรรพสินค้า และตลาดนัดมาอยู่บนหน้าจอสมาร์ทโฟน ที่เปลี่ยนชีวิตมนุษย์ไปตลอดกาล ขณะเดียว วิกฤตโควิด-19 ยิ่งเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาให้ตลาดอีคอมเมิร์ซไทยเติบโตอย่างก้าวกระโดด มีมูลค่าหลักล้านล้านบาทในปัจจุบัน”
เจ้าของธุรกิจค้าออนไลน์ Topvalue เล่าให้ฟัง และกล่าวว่า การเปิดตัวของธุรกิจออนไลน์นั้น เราเริ่มก่อนต่างชาติ เพราะการซื้อสินค้าออนไลน์นั้น ผมมองว่า มีความสะดวก สบาย แม้ ณ วันนั้น เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว คนไทยยังไม่คุ้นเคย กับการช้อปปิ้งบนออนไลน์ก็ตาม
ดังนั้น จุดเริ่มต้นของ Topvalue คือ การเปิดระบบมาร์เก็ตเพลส (Marketplace) หรือ ตลาดกลางออนไลน์ ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการรวบรวมร้านค้าหลายๆ ร้าน และผู้ซื้อจำนวนมากๆ มาเจอกันเพื่อทำกิจกรรมซื้อขาย Topvalue ของเรา น่าจะเป็นเจ้าแรกๆ ของไทยที่จบการซื้อขายได้ในระบบเดียว ไม่ต้องโทรสั่ง หรือทักแชทแยกในการชำระเงิน โดยเอาโมเดลธุรกิจจาก Amazon และ Alibaba เป็นต้นแบบ เพราะเชื่อว่า ถ้าทำสินค้าให้คุ้มค่า และถูกที่สุด ลูกค้าจะซื้อสินค้าจากเราเอง
“แต่ความจริงของธุรกิจ มันโหดร้ายมาก เพราะยิ่งทำ ก็ยิ่งเจอกับการแข่งขันที่รุนแรง เช่น การ “เบิร์นเงิน” หรือ Burn Money คือ การใช้เงินจำนวนมากๆ เพื่อดำเนินธุรกิจ ก่อนที่ธุรกิจจะสร้างรายได้หรือทำกำไรได้ด้วยตัวเอง เพื่อสยบคู่แข่ง ไม่ให้ขายสินค้า และปิดกิจการไปในที่สุด ซึ่งวิธีการนี้ จะมาพร้อมกับการลด แลก แจก แถม หรือ การทุ่มตลาด เพื่อกดราคาให้ถูกที่สุด นั่นก็คือ Dumping”
ดังนั้น แพลตฟอร์มของสินค้าออนไลน์ เกือบทั้ง 100% ที่คนไทยใช้อยู่กันทุกวันนี้ เป็นของต่างชาติ ส่วน“ผู้ประ กอบการไทย” นั้น ตายสนิทไปตั้งนานแล้ว
“ในช่วง 10 ปีของธุรกิจออนไลน์ ได้สะท้อนผลของการทำธุรกิจ ที่มีแต่ขาดทุน และจะยิ่งขาดทุนมากขึ้น ถ้าไม่เปลี่ยนแปลง” ธนากร กล่าวและกล่าวต่อไปว่า
“เมื่อก่อนผมเก็บค่าคอมมิชชั่น 3% เก็บค่าบัตร 3% แต่พอ แพลตฟอร์มต่างชาติ เข้ามา ไม่มีการเก็บอะไรเลย แถมยังทำ Rebate (คืนเงิน หรือ ส่วนลด) อีกด้วย สมมติ สินค้าราคา 100 บาท ขายแค่ 90 บาท โดยแพลตฟอร์มเป็นคนควักเงินจ่ายส่วนต่างเอง” ธนากร กล่าวและกล่าวว่า
วิธีการนี้ คือการยอมขาดทุนปีละ 4,000-5,000 ล้านบาท เพื่อแลกกับการทำลายกลไกตลาดเดิม และทำให้แพลต ฟอร์มรายย่อย มาร์เก็ตเพลสของคนไทยต้องเผชิญ กับภาวะวิกฤต เช่น ขายสินค้าไม่ได้ เงินสดขาดมือและปิดกิจการไปในท้ายที่สุด
“เราไม่สามารถสู้เจ้าใหญ่ได้เลย มันไม่ใช่เกมที่มนุษย์ตัวเล็กๆ จะลงมาเล่นได้ ผมเคยขาดทุนปีละ 40-50 ล้านบาท อยู่สัก 2 ปี ต้องกลับตั้งสติใหม่ว่า ถ้าเราไปต้านคลื่นลูกใหญ่ เงินหนาๆ แบบไม่มีอั้น เราตายอย่างแน่นอน” ธนากร กล่าวอย่างตั้งใจ พร้อมแนะกลยุทธ์สู้รบแนวใหม่
เมื่อเราไม่สามารถสู้ด้วย “เงินเบิร์น” จำนวนมหาศาลได้ จึงต้องดิ้นรน หาทางรอดด้วยการเปลี่ยนโมเดลธุรกิจ จากเดิมที่เป็นเพียงมาร์เก็ตเพลส หรือตัวกลางให้คนมาขายของ ก็ต้องปรับมาเป็น B2C (Business to Consumer) หรือการซื้อมาขายไป คล้ายกับห้างสรรพสินค้า เพื่อให้มี GP (Gross Profit) มาหล่อเลี้ยงธุรกิจ
กลยุทธ์ในช่วงนั้นคือ การเลือกสินค้าที่มีราคาสูงและต้องการความรวดเร็วในการส่ง เช่น iPhone, คอมพิวเตอร์ Dell หรือทีวี ซึ่งให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าค่าคอมมิชชันเพียง 3% โดยเน้นจุดแข็งที่มาร์เก็ตเพลสต่างชาติ ทำไม่ได้ในขณะนั้น คือการควบคุมการส่งสินค้าให้ถึงมือลูกค้าภายในวันถัดไป
แต่สงคราม ไม่ได้จบลงเพียงแค่นั้น เพราะแพลตฟอร์มยักษ์ใหญ่ยังใช้ความได้เปรียบทางเงินทุนเข้าแทรกแซงช่องทางการเข้าถึงลูกค้าผ่านการซื้อโฆษณากับผู้ค้ารายใหญ่เอง
“เวลาเราซื้อ Google Ads ถ้าเราจ่าย 10 บาท เขาพร้อมจะจ่าย 100 บาท บางเจ้าจ่ายค่าโปรโมตเดือนละ 10-20 ล้านบาท ทำให้ร้านค้าเล็กๆ ถูกเบียดจนหายไปจากหน้าการค้นหา”
ท้ายที่สุด เมื่อต้านทานกระแสไม่ไหว จึงต้องยอมรับสภาพและหันไปเปิดร้านบนแพลตฟอร์มเหล่านั้นแทน ซึ่งในช่วงแรกแพลตฟอร์มจะดึงดูดด้วยการไม่เก็บค่าธรรมเนียม แต่เมื่อตลาดเริ่มผูกขาด ทั้งค่าธรรมเนียมหรือค่า GP ก็ค่อยๆ ขยับสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง จาก 3% เป็น 6%, 9% จนกระทั่งบางหมวดหมู่พุ่งสูงถึง 28%
“แพลตฟอร์มเหล่านี้ ไม่ได้เก็บกำไรเข้ากระเป๋าตัวเองทั้งหมด แต่เอาไปทำคูปองส่วนลดเพื่อดึงใจลูกค้าให้หันมาซื้อออนไลน์มากขึ้น จนออฟไลน์ถูกแชร์ตลาดไปเรื่อยๆ ในที่สุด ร้านค้าห้องแถว แผงลอย ก็เงียบเหงา และปิดกิจการ กลายเป็นตึกแถวร้าง”
สิ่งที่น่าสนใจคือ รายได้หลักของยักษ์ใหญ่เหล่านี้ไม่ได้มาจากการขายสินค้าเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการสร้างระบบนิเวศ (Ecosystem) ที่ผูกขาดในทุกมิติ แพลตฟอร์มเหล่านี้ทำกำไรจาก 4 ช่องทางหลัก คือ 1. ค่าโฆษณาที่บังคับให้ร้านค้าต้องจ่ายเพื่อการมองเห็น 2.การทำระบบขนส่ง (Logistics) ของตนเอง 3. การเก็บค่าเช่าคลังสินค้า และ 4.การทำไฟแนนซ์ (Finance) อย่างระบบ PayLater คือ การซื้อก่อน จ่ายที่หลัง ที่เก็บดอกเบี้ยในอัตราสูง
“แพลตฟอร์มต่างชาติ ไม่ได้กำไรจากการขายของเลย แต่ทำกำไรจากขนส่ง โฆษณา และไฟแนนซ์ เขาให้เครดิตลูกค้าไปเลย 50,000 หรือ 100,000 บาท แล้วเก็บดอกเบี้ยเหมือนบัตรเครดิต 25%”
ธนากร กล่าวถึงการปรับตัวของ Topvalue ว่า การทำธุรกิจเหมือนเดิมๆ อาจจะต้องขาดทุนต่อไปอีก 1 หรือ 2 หรือปิดกิจการ Topvalue เลยปรับตัวอีกครั้ง ภายใน 3-4 ปี หันมาเป็นเจ้าของแบรนด์ (House Brand) ของตัวเอง ควบคู่ไปกับการรับสินค้าเข้ามาขายด้วย เพื่อเพิ่มกำไรให้เพียงพอต่อการอยู่รอดของธุรกิจ
ดังนั้น การทำธุรกิจที่เป็นผู้ผลิตสินค้าเอง จึงมีความท้าทายเกิดขึ้น คือ การตัดสินใจซื้อสินค้า โดยเฉพาะการขายผ่านช่องทางออนไลน์มีการแข่งขันสูงมาก เช่น ติ๊กต็อก (TikTok) การทำคอนเทนต์จึงสำคัญมาก โดยเฉพาะ Golden Time คือช่วงเวลา 2-3 วินาทีแรกที่ต้องหยุดคนดูให้ได้
“ตอนนี้เราไม่ได้แข่งกันขายของ แต่เราแข่งกันแยกเวลาของลูกค้า ถ้าคอนเทนต์ไม่เจ๋ง คนเขาก็สไลด์หนีไปดูคนอื่น” ธนากร กล่าวย้ำถึงการเปลี่ยนแปลงของธุรกิจในปัจจุบัน
Top Value จึงต้องผลิตสินค้าดีๆ เพื่อให้ได้รับผลตอบรับที่ดีจากผู้ซื้อ โดยมีแบรนด์ในเครือ เช่น Electtric เน้นสินค้าสวยงาม มีนวัตกรรม เทียบชั้น Global Brand เช่น เตาปิ้งย่างไร้ควันสำหรับใช้ในห้องแอร์ จับกลุ่มพนักงานออฟฟิศอายุ 25-40 ปีที่มีรสนิยม
Cocogu และ Namiko เน้นดีไซน์ทันสมัยที่ตัดฟังก์ชันไม่จำเป็นออกเพื่อให้ราคาคุ้มค่า จับกลุ่มนักศึกษาอายุ 18-25 ปี เช่น หม้ออเนกประสงค์ที่ต้มมาม่าและหุงข้าวได้ในตัวเดียว
“สินค้าทั้งหมดผ่านเกณฑ์ความปลอดภัย มี มอก. และหลายตัวรับประกันนานถึง 2-3 ปี เพื่อสร้างความเชื่อมั่นว่าสินค้าได้คุณภาพและสามารถใช้ได้จริง”
อีกทั้งการผลิตสินค้าจะเลือกดูผลิตภัณฑ์ที่ไม่พยายามลงไปเล่นเกมเดียวกับเจ้าใหญ่ในตลาด เพราะเจ้าใหญ่มีต้นทุนที่ถูกกว่ามหาศาล ทั้งวัตถุดิบและทีมงาน แต่สิ่งสำคัญในการทำธุรกิจนี้ คือการทำของให้ดีและคุ้มค่าที่สุด เพื่อให้เกิดการซื้อซ้ำและบอกต่อ
“คุณจะเอาคูโบต้าไปแข่งกับเฟอร์รารี่ บนถนนเส้นเดียวกันไม่ได้ คุณต้องหาถนนของตัวเองให้เจอ หาเอกลักษณ์ของตัวเองให้เจอ เพื่อให้ธุรกิจไปในสายงานนี้ให้ได้”
จากแง่คิดด้านธุรกิจที่กว่าจะผ่านทุกจุดไปได้ เรียกว่ามีความท้าทายในหลายจังหวะ ก็หวังว่าผู้ประกอบการไทยเราจะยังคงยืนหยัด แม้วันข้างหน้าจะมีอุปสรรคเข้ามาท้าทายก็ตาม….
ความคิดเห็น(0)
เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็นกับชาวอีจัน