บั้นปลายความหวังแสนหดหู่… 35 ปีแห่งการรอคอย สะเทือนใจประโยคตัดขาด “ไม่ต้องให้มันมาหาหรอก”บั้นปลายความหวังแสนหดหู่… 35 ปีแห่งการรอคอย สะเทือนใจประโยคตัดขาด “ไม่ต้องให้มันมาหาหรอก”
อีเต้ยอีจัน เปิดเคสสุดบีบหัวใจ “พี่แสงจันทร์” แม่บ้านสู้ชีวิต เดินหน้าตามหาแม่ที่พลัดพรากตั้งแต่จำความได้ หวังเพียงปลดล็อกคำถามในใจและสวมกอดสักครั้ง แต่ปลายทางกลับเจอคำตอบสุดใจร้ายที่ทำเอาหัวใจพังทลาย

“ไร้อ้อมกอดแม่มาตั้งแต่จำความได้” ประโยคสั้นๆ ที่อธิบายชีวิตตลอด 35 ปีของ “พี่แสงจันทร์” แม่บ้านรับจ้างร้านสุกี้ ผู้เติบโตมาในอ้อมกอดของย่าและครอบครัวฝั่งพ่อ

ชีวิตของพี่แสงจันทร์ดำเนินไปอย่างเรียบง่าย แม้ไม่ได้มีเงินทองมากมาย แต่ก็มีความสุขกับครอบครัวเล็กๆ และลูกสาวที่น่ารัก ทว่า… ลึกๆ ในใจของเธอกลับมีช่องว่างที่ไม่เคยถูกเติมเต็ม
นั่นคือความทรงจำเกี่ยวกับ “ผู้เป็นแม่” ที่ว่างเปล่า ไม่เคยเห็นแม้แต่หน้าตา ไม่เคยได้ยินแม้แต่เสียง สิ่งที่เธอรับรู้เกี่ยวกับแม่ในอดีต มีเพียงคำบอกเล่าจากครอบครัวฝั่งพ่อว่า “แม่ทำหมันแล้วหนีไป” จากนั้นก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย…
ความหวัง 35 ปี… ขอแค่ได้รู้ว่าแม่สุขสบายดีแม้เวลาจะผ่านไปนานกว่าสามทศวรรษ แต่ความหวังที่จะได้พบหน้าผู้ให้อีกหนึ่งชีวิตไม่เคยดับลง พี่แสงจันทร์ตัดสินใจส่งเรื่องราวมายังรายการ อีเต้ยอีจัน เพื่อขอความช่วยเหลือในการตามหาแม่ โดยเธอหวังเพียงอยากจะปลดล็อกคำถามที่ติดค้างอยู่ในใจมาทั้งชีวิต
“ทำไมแม่ถึงไม่มาหา?”“35 ปีที่ผ่านมา แม่เป็นยังไงบ้าง?”“วันนั้น… แม่หนีไปทำไม?”


มีข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องนี้ไหม
แจ้งเบาะแสหรือสอบถามทีมข่าวอีจันได้โดยตรง












ความคิดเห็น(0)
เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็นกับชาวอีจัน