มีอะไรจะเม้าท์หรอ? 129 ปี แห่งปาฏิหาริย์ ขุดเจอกระดูก หลักฐานเชื่อว่า พระพุทธเจ้า มีจริง? | อีจัน ONE COMMUNITYข่าวทั่วไปข่าวทั่วไป
129 ปี แห่งปาฏิหาริย์ ขุดเจอกระดูก หลักฐานเชื่อว่า พระพุทธเจ้า มีจริง?129 ปี แห่งปาฏิหาริย์ ขุดเจอกระดูก หลักฐานเชื่อว่า พระพุทธเจ้า มีจริง?
ย้อนพุทธประวัติ 129 ปี แห่งปาฏิหาริย์ ขุดเจอกระดูก หลักฐานสำคัญ ชาวพุทธเชื่อว่า พระพุทธเจ้ามีจริง? สู่การอัญเชิญ พระบรมสารีริกธาตุ ส่วนข้อพระกรขวา หรือ กระดูกข้อมือขวา ของพระพุทธเจ้า มางานอีจันแฟร์ 21 - 23 พ.ย. 69
เผยแพร่ 4 พ.ย. 2569 22:23 น. ย้อนตำนาน ไขปริศนา การขุดเจอ พระบรมสารีริกธาตุ เมื่อ 129 ปีก่อนสู่หลักฐานสำคัญที่สุด ทางพระพุทธศาสนา เชื่อกันว่า พระพุทธเจ้ามีจริง?
อีจัน เรียบเรียงข้อมูล จากการสัมภาษณ์ พระวชิรสิทธิโสภณ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร และพระครูรัตนโสภณ เจ้าอาวาสวัดนายโรง และจากหนังสือ พระบรมสารีริกธาตุ อินเดีย – ศรีลังกา สู่วัดนายโรง
ถ้าพูดถึงเรื่องพระบรมสารีริกธาตุ ที่มีการขุดพบ แล้วมีหลักฐานชัดเจนที่สุด ในประวัติศาสตร์ยุคปัจจุบัน ก็จะเป็นการค้นพบ เมื่อปี พ.ศ.2439 โดยท่าน Mr.William Pappe (วิลเลียม เปปเป) วิศวกร ชาวอังกฤษ แต่อพยพครอบครัว มาอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย ครอบครองพื้นที่ ต.ปิปราห์วา กรุงกบิลพัสดุ์ ประเทศอินเดีย
มีอยู่วันหนึ่ง วิลเลียม เปปเป เห็นแสง ปรากฏขึ้นมาจากใต้ดิน
จนในที่สุด ในปีนั้น พ.ศ.2439 วิลเลียม เปปเป ขุดพื้นที่ ที่เป็นเนินดิน ทับถมกันมานาน พอขุดประมาณ 6 เมตร เห็นซากโบราณสถาน จึงไปปรึกษา Sir Kanningham (เซอร์ คันนิงแฮม) นักโบราณคดีชาวอังกฤษ ผู้ได้รับยกย่องว่าเป็น “บิดาแห่งการสำรวจโบราณคดี” สันนิษฐานว่าสถานที่ตรงนี้ น่าจะเป็นสถูปทางพระพุทธศาสนา
วิลเลียม เปปเป และ เซอร์ คันนิงแฮม ได้ร่วมกันขุด ค่อยๆขุดลงไป
จนกระทั่งผ่านไป 1 ปี ในปี พ.ศ.2440 ขุดลึกอีก 5 เมตร เจอกล่องหินโบราณ และพอเปิดกล่องหินออกมา เจอผอบ 3 พระผอบ และหม้อแก้ว 1 ใบ
บนผอบ มีจารึกตัวอักษรโบราณ ซึ่งเป็นตัวอักษรในยุคสมัย หลังจากพระพุทธเจ้าปรินิพพานไปไม่นาน
ไขปริศนา ตัวอักษรโบราณ นำไปสู่ความเชื่อ พระพุทธเจ้ามีอยู่จริง?
อีกบุคคลสำคัญอย่างมาก ทางประวัติศาสตร์พุทธศานา เมื่อ 129 ปีที่แล้ว คือ พระศรีสุภูติ เจ้าอาวาส วัดทีปทุตตมาราม กรุงโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ประมุขสูงสุดแห่งนิกายอมรปุระ ท่านเป็นพระนักปราชญ์ โบราณคดี สามารถอ่านภาษาบาลี สันสกฤต ภาษาอังกฤษ และอักษรโบราณได้
พอทาง วิลเลียม เปปเป ส่งหนังสือพร้อมสำเนาจารึกตัวอักษรโบราณ บนฝาผอบ ไปให้ท่าน
มีข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องนี้ไหม
แจ้งเบาะแสหรือสอบถามทีมข่าวอีจันได้โดยตรง
ร่วมช่วยเหลือที่เกี่ยวข้องกับข่าวนี้
สินค้าแนะนำ ทุกการซื้อคือการให้
พระศรีสุภูติ ได้ถอดคำแปลออกมาว่า “นี่คือกระดูก หรือพระบรมสารีริกธาตุ ของพระพุทธเจ้า ที่พี่น้องชายหญิงตระกูลศากยะเก็บรักษาไว้
และพอเปิดผอบออกมา ก็พบกระดูกจริงๆ จึงเชื่อว่า นี่คือการค้นพบ กระดูกของพระพุทธเจ้า หรือ พระบรมสารีริกธาตุ นั่นจึงกลายที่มาของการค้นพบ ที่เมืองกรุงกบิลพัสดุ์ ประเทศอินเดีย
ถ้าเราไปย้อนดูพุทธประวัติ ตระกูลศากยะ หรือ ตระกูลของพระพุทธเจ้า มีการย้ายเมืองหลวง จากการเกิดสงคราม ย้ายไปอยู่ฝั่งกบิลพัสดุ์ แล้วสถูปที่ค้นพบ ก็อยู่ที่เมืองกบิลพัสดุ์
และถ้าดูตามพุทธประวัติ เมื่อมีการถวายพระเพลิงพุทธสรีระ ตอนที่พระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว ก็มีการแบ่งพระบรมสารีริกธาตุ ไปตามแคว้นใหญ่ๆที่สำคัญ หนึ่งในนั้นก็คือ เมืองกบิลพัสดุ์ ที่ตระกูลของพระพุทธเจ้า เก็บรักษาเอาไว้ด้วยการฝังดิน
พอมีการขุดค้นพบพระบรมสารีริกธาตุ และตีแผ่ในหนังสือพิมพ์ ปรากฏว่า ชาวตะวันตกก็ตะลึง ในหลักฐานการขุดค้นพบ จึงมีการตรวจสอบ พบว่า หลักฐานที่ขุดพบ มีอายุอยู่ในพุทธศตวรรษที่ 2 หรือ 4 หลังพระพุทธเจ้าปรินิพพาน เพราะฉะนั้นมีหลักฐาน และมีแหล่งที่มาที่ชัดเจน
เมื่อมีการขุดพระบรมสารีริกธาตุในปี พ.ศ.2440 ก็ได้อัญเชิญขึ้นมา และแบ่งเป็น 3 ส่วน โดยพระบรมสารีริกธาตุ ส่วนที่ 1/3 เก็บไว้ที่ ประเทศอินเดีย
พระบรมสารีริกธาตุ ช่วยฟื้นฟูพุทธศาสนา ที่กำลังล่มสลาย จากสงคราม!!!
สมัยนั้น คนอินเดีย นับถือฮินดู ไม่มีพุทธศาสนาแล้ว คนอังกฤษที่เป็นข้าหลวง ที่ไปปกครองก็นับถือศาสนาคริสต์ ไม่มีใครนับถือศาสนาพุทธ
อุปราชของอินเดียในยุคนั้น เห็นว่าในหลวงรัชกาลที่ 5 เป็นพระมหากษัตริย์ที่คุ้มครองพระพุทธศาสนา พระบรมสารีริกธาตุ เป็นสมบัติของชาวพุทธ ในที่สุดก็มีการส่งสารมาถึง ในหลวง รัชกาลที่ 5 ที่ประเทศไทย
หลังจากนั้นพระองค์ทรงตรวจสอบ ในที่สุดทรงแน่พระทัยว่า เป็นพระบรมสารีริกธาตุจริง จึงส่งคณะทูต นำโดย พระยาสุขุมนัยวินิต (ปั้น สุขุม) ขุนนางและรัฐบุรุษคนสำคัญ ในสมัยรัชกาลที่ 5 เดินทางไปอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ จากประเทศอินเดีย มาสู่ประเทศไทย
เมื่อมาถึงประเทศไทย ในหลวง รัชกาลที่ 5 ทรงเป็นประธาน ในการแบ่งพระบรมสารีริกธาตุ ให้กับประเทศต่างๆ เช่น ญี่ปุ่น เมียนมา ศรีลังกา เป็นต้น
ส่วนพระบรมสารีริกธาตุ ในหลวง รัชกาลที่ 5 ทรงให้นำมาประดิษฐาน ที่เจดีย์ วัดภูเขาทอง ในปี พ.ศ.2442 ปัจจุบันไม่สามารถมองเห็นได้ เพราะมีการบรรจุโบกปูนปิดทับ
ถ้าตามคำบอกเล่า กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้บันทึกไว้ว่า “กระดูก” หรือ พระบรมสารีริกธาตุ ส่วนที่นำมาประดิษฐานที่เจดีย์ วัดภูเขาทอง มีลักษณะคล้ายกระดูกหน้าผากมนุษย์ หรือเรียกว่า พระบรมสารีริกธาตุ ส่วนพระนลาฏ
จนกระทั่งในสมัย ในหลวงรัชกาลที่ 9 ช่วงประมาณปี พ.ศ.2500 หลังสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 วัดภูเขาทอง ได้รับการกระทบกระเทือนจากระเบิด ที่ทิ้งลงมาในกรุงเทพฯ จึงมีการบูรณะเจดีย์ภูเขาทองครั้งใหญ่
ในหลวงรัชกาลที่ 9 เสด็จมาเป็นประธานด้วย ทำให้รู้ว่าพระบรมสารีริกธาตุ ส่วนที่ในหลวงรัชกาลที่ 5 ประดิษฐานไว้ อยู่ส่วนไหนของเจดีย์ภูเขาทอง ในหลวงรัชกาลที่ 9 ก็ทรงบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ กลับไปที่เดิม
สรุปได้ว่า พระบรมสารีริกธาตุส่วนที่ 2/3 ที่ขุดเจอที่ กรุงกบิลพัสดุ์ ประเทศอินเดีย ประดิษฐานไว้ เจดีย์ วัดภูเขาทอง
มาถึง พระบรมสารีริกธาตุส่วนที่ 3/3
หลังจาก ขุดเจอที่ กรุงกบิลพัสดุ์ ประเทศอินเดีย เมื่อปี พ.ศ.2440
วิลเลียม เปปเป ได้มอบพระบรมสารีริกธาตุ 21 องค์ ให้พระศรีสุภูติ เจ้าอาวาส วัดทีปทุตตมาราม กรุงโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา เพราะท่านเป็นผู้แปล ตัวอักษรโบราณที่จารึกบนผอบ จนเป็นหลักฐานสำคัญทางพระพุทธศาสนา เชื่อว่า พระพุทธเจ้ามีจริง?
จากนั้น พระศรีสุภูติ ได้สร้างอาคารมณฑปแปดเหลี่ยม ภานในวัดทีปทุตตมาราม กรุงโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา เพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ 21 องค์ ซึ่งมีการรักษาความปลอดภัย และล็อคกุญแจอย่างแน่นหนา
สรุปมาถึงตรงนี้ พระบรมสารีริกธาตุ ที่ขุดพบที่ กรุงกบิลพัสดุ์ ประเทศอินเดีย เมื่อปี พ.ศ.2440 ได้แบ่งเป็น 3 ส่วน
1. ประดิษฐาน ที่ประเทศอินเดีย เมื่อปี พ.ศ.2440
2. ประดิษฐาน ที่ เจดีย์วัดภูเขาทองทอง ประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ.2442
3. ประดิษฐาน ที่วัดทีปทุตตมาราม ประเทศศรีลังกา เมื่อปี พ.ศ.2440
ผ่านไปกว่า 100 ปี พระบรมสารีริกธาตุ จากศรีลังกา สู่วัดนายโรง ประเทศไทย
เมื่อปี พ.ศ.2556 พระครูรัตนโสภณ เจ้าอาวาสวัดนายโรง ได้มีโอกาสพบ สมเด็จพระสังฆราชวัสกาดูเว มหินทวงศ์ ประมุขสงฆ์สูงสุดแห่งอมรปุระนิกาย ประเทศศรีลังกา ผู้มีบทบาทดูแลพระบรมสารีริกธาตุ แห่งกบิลพัสดุ์ จึงได้ขอแบ่งพระบรมสารีริกธาตุจำนวนหนึ่ง มาประดิษฐานเป็นการถาวร ที่วัดนายโรง กรุงเทพฯ เนื่องในโอกาสที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 เจริญพระชนมายุครบ 86 พรรษา
พระครูรัตนโสภณ เจ้าอาวาสวัดนายโรง จึงได้ทำจดหมายถึงคณะกรรมการ ที่ดูแลพระบรมสารีริกธาตุ ประเทศศรีลังกา รอประมาณ 3 เดือน ได้รับการตอบตกลง ที่จะมอบพระบรมสารีริกธาตุ ส่วนข้อพระกรขวา หรือ กระดูกข้อมือขวา ของพระพุทธเจ้า จำนวน 1 องค์ จากวัดทีปทุตตมาราม ประเทศศรีลังกา มาประดิษฐานเป็นการถาวร ที่วัดนายโรง
พระครูรัตนโสภณ เจ้าอาวาสวัดนายโรง บอกว่า ลักษณะพระบรมสารีริกธาตุ ที่เห็นนั้นเหมือนเมล็ดงาเม็ดเล็กๆ
สรุปได้ว่า พระบรมสารีริกธาตุ จากแหล่งเดียวกัน ที่ขุดพบที่ กรุงกบิลพัสดุ์ ประเทศอินเดีย เมื่อปี พ.ศ.2440 เป็นอีกหนึ่งหลักฐานสำคัญที่สุด ทางพุทธศานา ที่เชื่อกันว่า พระพุทธเจ้ามีจริง โดยปัจจุบัน ประดิษฐานที่วัดในไทย เพียง 2 วัด
1. เจดีย์ วัดภูเขาทอง ประดิษฐาน ตั้งแต่ปี พ.ศ.2442
2. วัดนายโรง ประดิษฐาน เมื่อปี พ.ศ.2556 โดยได้แบ่งมาจาก วัดทีปทุตตมาราม ประเทศศรีลังกา 1 องค์ จาก 21 องค์
และล่าสุด เป็นโอกาสสำคัญที่สุด ของชาวพุทธค่ะ
ครั้งหนี่งในชีวิต ของชาวพุทธ อยากให้มาที่งาน “อีจันแฟร์ x มูนริมเลค 2026” ที่ ริมทะสาบ อิมแพ็ค เมืองทองธานี วันที่ 21 – 25 พ.ย. 69 อีจัน ครบรอบ 10 ปี ก้าวสู่ปีที่ 11 ได้อัญเชิญ พระบรมสารีริกธาตุ จากศรีลังกา มาประดิษฐานชั่วคราว ในงานอีจันแฟร์ 3 วันเท่านั้น คือ วันที่ 21 – 23 พ.ย. 69
ซึ่งพระบรมสารีริกธาตุ ที่อัญเชิญมานั้น มาจากแหล่งเดียวกับ พระบรมสารีริกธาตุ ที่ประดิษฐานที่เจดีย์วัดภูเขาทอง และวัดนายโรง ซึ่งขุดพบที่ กรุงกบิลพัสดุ์ ประเทศอินเดีย เมื่อ พ.ศ.2440 หรือราว 129 ปีที่แล้ว
ผู้ที่มางานอีจัปแฟร์ จะได้กราบสักการะ พระบรมสารีริกธาตุ อีกหนึ่งหลักฐานสำคัญที่สุด ทางพุทธศานา ที่เชื่อว่า พระพุทธเจ้ามีจริง
เป็นโอกาสสำคัญที่ชาวพุทธ จะได้กราบสักการะ เพื่อน้อมใจรำลึก ถึงพระพุทธคุณของพระพุทธเจ้า เป็นโอกาสสำคัญที่จะได้กราบสักการะพระบรมสารีริกธาตุ มีแหล่งที่มา ที่ชัดเจน การกราบพระบรมสารีริกธาตุ มีอานิสงส์เท่ากับ การได้กราบพระพุทธเจ้า ในขณะที่พระองค์ยังมีพระชนม์ชีพอยู่
มีโอกาสเปรียบเสมือน ได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าอย่างใกล้ชิด ถือว่าเป็นโอกาสที่หาได้ยาก
แล้วมาเจอกันที่งาน อีจันแฟร์ นะคะ
ความคิดเห็น(0)
เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็นกับชาวอีจัน