มีอะไรจะเม้าท์หรอ? ที่นี่ “ชุมชนวัดจันทร์ประเทศ” อยุธยา วัดและชุมชนเติบโตไปด้วยกัน | อีจัน ONE COMMUNITYข่าวทั่วไปข่าวทั่วไป
ที่นี่ “ชุมชนวัดจันทร์ประเทศ” อยุธยา วัดและชุมชนเติบโตไปด้วยกันที่นี่ “ชุมชนวัดจันทร์ประเทศ” อยุธยา วัดและชุมชนเติบโตไปด้วยกัน
จากวัดเก่าแก่เล็กๆ สู่ศูนย์รวมใจ “ชุมชนวัดจันทร์ประเทศ” อยุธยา ใช้เศรษฐกิจพอเพียง สร้างความสุขจากสิ่งเล็กๆ…
เผยแพร่ 12 ก.ย. 2569 16:41 น. ถ้าพูดถึง “วัด” สำหรับใครหลายคน อาจเป็นสถานที่ที่เราเข้าไปทำบุญ ไหว้พระ หรือขอพรในวันที่รู้สึกอยากได้ที่พึ่งทางใจ แต่สำหรับชาวบ้านใน ชุมชนวัดจันทร์ประเทศ ต.บ้านใหม่ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา วัดแห่งนี้เป็นมากกว่านั้นค่ะเพราะที่นี่คือบ้านอีกหลังหนึ่ง
เป็นศูนย์รวมใจของคนในชุมชน และเป็นพื้นที่ที่ทุกคนเข้ามาช่วยกันสร้างความสุขจากเรื่องใกล้ตัว
จากชาวเวียงจันทน์ สู่ชุมชนบ้านใหม่
พระครูอุดมสุวรรณโชติ เจ้าอาวาสวัดจันทร์ประเทศ เล่าว่า วัดจันทร์ประเทศสร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ.2380 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เดิมพื้นที่แห่งนี้เป็นถิ่นฐานของชาวเวียงจันทน์ที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐาน จึงได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น เพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของคนในชุมชน และตั้งชื่อว่า วัดจันทร์ประเทศ
มีข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องนี้ไหม
แจ้งเบาะแสหรือสอบถามทีมข่าวอีจันได้โดยตรง
ร่วมช่วยเหลือที่เกี่ยวข้องกับข่าวนี้
สินค้าแนะนำ ทุกการซื้อคือการให้

ด้วยความที่คนในชุมชนมีรากมาจากกลุ่มคนที่อพยพมาจากเวียงจันทน์ ความผูกพันระหว่างคนกับวัดจึงค่อนข้างแน่นแฟ้น เมื่อวัดมีงานชาวบ้านก็มาช่วยกัน เพราะสำหรับพวกเขาวัดไม่ใช่แค่สถานที่ประกอบศาสนกิจ แต่เป็นเหมือนบ้านอีกหลังและเป็นหน้าตาของชุมชน
หนึ่งในสิ่งที่เป็นศูนย์รวมใจของที่นี่ คือ “หลวงพ่อหมอแดง” พระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของชุมชน
พระครูอุดมสุวรรณโชติ เล่าว่า หลังจากสร้างวัดเสร็จ ในเวลานั้นวัดยังไม่มีพระพุทธรูปประจำวัด จึงได้ไปขอพระพุทธรูปจากวัดศาลาปูนวรวิหาร ซึ่งขณะนั้นสมเด็จพุฒาจารย์ (พุก) เป็นเจ้าอาวาส และท่านได้มอบพระพุทธรูปหลวงพ่อแดงมาให้ ก่อนจะอัญเชิญมาประดิษฐานที่วัดจันทร์ประเทศ
ในอดีตการเดินทางไปพบแพทย์เป็นเรื่องยาก เมื่อชาวบ้านเจ็บป่วยจึงมักมาขอพรจากหลวงพ่อแดง จนเกิดความเชื่อและความศรัทธาว่า เมื่อมาขอพรแล้วอาการเจ็บป่วยดีขึ้น จากนั้นชาวบ้านจึงเรียกหลวงพ่อแดงว่า “หลวงพ่อหมอแดง” จนถึงวันนี้ ผู้คนก็ยังเดินทางมากราบไหว้ขอพร ทั้งเรื่องสุขภาพ การเรียน และการงาน
วัดไม่ได้มีไว้แค่ให้คนมาทำบุญ
เมื่อมองกลับมาที่ชุมชน พระครูอุดมสุวรรณโชติ เล่าว่า สิ่งที่วัดพยายามทำมาตลอด คือการทำให้วัดเป็นพื้นที่ที่ให้กับคนในชุมชน ไม่ใช่การเข้าวัดแล้วต้องเสียเงินทำบุญเพียงอย่างเดียว แต่ทำอย่างไรให้คนที่เข้ามา ได้รับทั้งความรู้ ความสุข และประโยชน์กลับไป จากแนวคิดนี้วัดจึงเริ่มเข้ามาช่วยเรื่องการประกอบอาชีพและการเพิ่มรายได้ให้กับชาวบ้าน
เพราะอาชีพดั้งเดิมของคนในพื้นที่ คือการแกะสลักไม้ แต่รายได้อาจไม่เพียงพอต่อการดำรงชีวิต วัดจึงชวนชาวบ้านมาคิดว่า ในช่วงเวลาที่ว่างจากอาชีพหลัก จะสามารถทำอะไรเป็นอาชีพเสริมได้บ้าง เริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ อย่าง การทำตะกร้าหวายเทียม การทำอาหาร และผลิตภัณฑ์ต่างๆ เพื่อให้แต่ละครอบครัวมีรายได้เพิ่มขึ้น แม้จะเป็นรายได้เพียงเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็ช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายในครัวเรือน ก่อนจะค่อยๆ พัฒนาจนกลายเป็นแนวทางที่ทำกันอย่างจริงจังในปี พ.ศ.2559
“เศรษฐกิจพอเพียง” เริ่มจากความรัก แล้วค่อยๆ กลายเป็นการลงมือทำ
จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นหลังการสวรรคตของในหลวงรัชกาลที่ 9 พระครูอุดมสุวรรณโชติ เล่าว่า ช่วงเวลานั้นชาวบ้านต่างมีความรักและความผูกพันต่อในหลวงรัชกาลที่ 9 จึงนำแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง ที่พระองค์ทรงพระราชทานไว้ มาปรับใช้กับชุมชน แต่ไม่ได้เริ่มจากโครงการใหญ่โตค่ะ กลับเริ่มจากสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด คือการลดรายจ่าย เพิ่มรายได้ และใช้สิ่งที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์
ช่วงแรกมีคนเข้าร่วมเพียงไม่กี่คน ก่อนที่ชาวบ้านจะค่อยๆ ทยอยเข้ามาร่วมมากขึ้น และเป้าหมายของวัดก็ไม่ได้ต้องการให้ใครร่ำรวยจากตรงนี้ เพียงอยากให้แต่ละครอบครัวมีรายได้เพิ่มขึ้น มีอาชีพเสริมในช่วงเวลาว่าง และสามารถนำแนวคิดไปปรับใช้กับชีวิตประจำวันของตัวเองได้
จากจุดเล็กๆ จึงค่อยๆ กลายเป็นพลังของคนในชุมชน สร้าง “คุณธรรม” ตั้งแต่เด็ก
นอกจากเรื่องอาชีพ วัดจันทร์ประเทศยังทำงานร่วมกับโรงเรียนอย่างต่อเนื่อง พระครูอุดมสุวรรณโชติเอง เป็นครูสอนศีลธรรมในโรงเรียนปฐมวิทยาคารและเป็นคณะกรรมการการศึกษา จึงพยายามนำเรื่องของวัดและคุณธรรมเข้าไปอยู่ในชีวิตประจำวันของเด็กๆ ไม่ได้เริ่มต้นด้วยคำสอนที่ซับซ้อน แต่เริ่มจากคำง่ายๆ อย่าง “การให้” ให้เด็กๆ ได้เห็นว่าการเป็นผู้ให้ไม่จำเป็นต้องใช้เงิน การเสียสละ การช่วยเก็บขยะ การช่วยเหลือผู้อื่น หรือการทำสิ่งดีๆ ให้กับส่วนรวม ก็เป็นการให้ได้เหมือนกัน เมื่อเด็กๆ ค่อยๆ ซึมซับเรื่องเหล่านี้ วัดจึงพาเด็กเข้ามาเรียนรู้กิจกรรมที่วัดมากขึ้น หนึ่งในนั้นคือโครงการ “มัคนายกน้อย” จากที่เริ่มต้นด้วยการนำวัดเข้าไปหาโรงเรียน วันนี้โรงเรียนก็เริ่มนำวัดมาเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างคุณธรรมให้กับเด็กๆ เช่นกัน
พระครูอุดมสุวรรณโชติ บอกว่า ตั้งแต่เริ่มต้น สิ่งที่คาดหวังไม่ได้มีอะไรมากไปกว่า อยากให้ชุมชนมีความสุข และอยากให้ญาติโยมมีความสุข เพราะเมื่อคนมีความสุข เขาก็อยากเข้าวัด เมื่อเข้าวัด ก็ได้ใกล้ชิดธรรมะ และเมื่อได้เรียนรู้คุณธรรม ก็สามารถนำกลับไปใช้กับชีวิตของตัวเองได้ ที่สำคัญ เรื่องนี้ไม่สามารถเกิดขึ้นได้จากคนเพียงคนเดียว ต้องมีทั้งพระ ชาวบ้าน โรงเรียน เยาวชน หน่วยงานราชการ และทุกคนในชุมชนเข้ามาช่วยกัน และจากคำว่าคุณธรรมที่อาจดูเป็นเรื่องไกลตัว ถูกทำให้กลายเป็นเรื่องง่าย ๆ ในชีวิตประจำวัน
เรื่องราวของชุมชนวัดจันทร์ประเทศ ทำให้เห็นว่า “เศรษฐกิจพอเพียง” ในระดับชุมชน อาจไม่ได้หมายถึงการทำเกษตรหรือการประหยัดเพียงอย่างเดียว แต่คือการรู้จักมองสิ่งที่ตัวเองมี แล้วนำมาต่อยอดอย่างพอดี ทั้งหมดค่อยๆ ต่อกันเป็นจิ๊กซอว์เล็กๆ จนกลายเป็นภาพของ “ชุมชนวัดจันทร์ประเทศ” ชุมชนเล็กๆ ที่มีวัดเป็นศูนย์กลาง มีผู้คนเป็นพลัง และมีความสุขเป็นเป้าหมายของการพัฒนาค่ะ
ความคิดเห็น(0)
เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็นกับชาวอีจัน