มีอะไรจะเม้าท์หรอ? จัดให้จุกๆ ! รวมความหวังพี่แสงจันทร์ตามหาแม่ปิดฉากความพลัดพราก | อีจัน ONE COMMUNITYอีเต้ย อีจันอีเต้ย อีจัน
จัดให้จุกๆ ! รวมความหวังพี่แสงจันทร์ตามหาแม่ปิดฉากความพลัดพรากจัดให้จุกๆ ! รวมความหวังพี่แสงจันทร์ตามหาแม่ปิดฉากความพลัดพราก
จัดให้เลย เรื่องราวชีวิตของพี่แสงจันทร์ การตามหาสุดอลเวงและการปิดฉากคสามพลัดพราก 35 ปี
เผยแพร่ 9 ส.ค. 2569 09:36 น. “ไม่ต้องให้มันมาหาหรอก…”
ประโยคสั้นๆ ที่เหมือนมีดกรีดลงกลางใจคนเป็นลูก นี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวการตามหา “แม่” ที่ยาวนานถึง 35 ปี ของ “พี่แสงจันทร์” แม่บ้านรับจ้างร้านสุกี้ ผู้เติบโตมาโดยไม่เคยรู้จักคำว่า “อ้อมกอดแม่”
ตั้งแต่จำความได้ ชีวิตของเธอมีเพียงย่า และครอบครัวฝั่งพ่อ ไม่มีแม้แต่ภาพจำ ไม่มีเสียง ไม่มีความทรงจำใดๆ เกี่ยวกับผู้หญิงที่ให้กำเนิดเธอมา
สิ่งเดียวที่เธอรู้…คือคำบอกเล่าจากคนรอบตัว“แม่ทำหมันแล้วหนีไป”
และจากวันนั้น…แม่ก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย
35 ปีของคำถามที่ไม่มีคำตอบ
แม้ชีวิตจะดำเนินไปอย่างเรียบง่าย มีลูก มีครอบครัวเล็กๆ ที่อบอุ่น แต่ลึกลงไปในใจของพี่แสงจันทร์…ยังคงมี “ช่องว่าง” ที่ไม่มีอะไรเติมเต็มได้
คำถามเดิมๆ วนอยู่ในหัวมาตลอดชีวิต
แม่อยู่ไหน? ทำไมถึงไม่กลับมา?และวันนี้…แม่ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า?
มีข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องนี้ไหม
แจ้งเบาะแสหรือสอบถามทีมข่าวอีจันได้โดยตรง
ร่วมช่วยเหลือที่เกี่ยวข้องกับข่าวนี้
สินค้าแนะนำ ทุกการซื้อคือการให้
เธอไม่ได้ต้องการเรียกร้องไม่ได้ต้องการให้แม่มารับผิดชอบชีวิตเธอแค่อยากรู้…ว่าแม่ยังอยู่ดีไหมและถ้าเป็นไปได้ ขอแค่ได้กอดสักครั้ง…ในชีวิตนี้
ด้วยความหวังนั้น พี่แสงจันทร์จึงตัดสินใจส่งเรื่องราวมาที่ “อีเต้ยอีจัน” เพื่อขอให้ช่วยตามหาแม่ที่พลัดพรากไปกว่า 3 ทศวรรษ
ภารกิจตามหา…ที่เกือบสิ้นหวัง
ทีมงานอีเต้ยอีจันเริ่มต้นจากเบาะแสเล็กๆมุ่งหน้าไปยังจังหวัดฉะเชิงเทราการตามหาไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเพราะชื่อ…ที่ตามหา กลับไม่มีอยู่ในระบบของคนในพื้นที่
แม้กระทั่งผู้ใหญ่บ้านยังยืนยันว่า“ไม่มีคนชื่อนี้ มันไม่มีจะให้ทำยังไง”
คำตอบนั้น…แทบทำให้ภารกิจต้องหยุดลง
แต่ในความสิ้นหวัง ก็ยังมีแสงเล็กๆ ส่องเข้ามาเมื่อเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นช่วยกันถามไถ่ จนพบเบาะแสสำคัญ
ผู้หญิงคนหนึ่ง…ชื่อ “รัศมี”ที่อาจเป็นแม่ของพี่แสงจันทร์
วินาทีเผชิญหน้า…ที่หัวใจเต้นแรง
อีเต้ยอีจันรีบเดินทางไปยังจุดหมายทันทีเมื่อได้พบหน้า อีเต้ยถามคำถามสำคัญ“มีลูกกี่คน…มีคนกำลังตามหา”
คำตอบที่ได้…ทำให้ทุกคนชะงัก
“มีลูก 2 คน ไอ้เดือน กับ ไอ้ดาว”ไม่มีชื่อ “แสงจันทร์” อยู่ในคำตอบนั้น
ความหวัง…เหมือนจะพังลงอีกครั้งแต่เมื่อพูดคุยลึกลงไปความจริงก็ค่อยๆ คลี่คลายความจริงที่เจ็บ…แต่เป็นคำตอบทั้งชีวิตแม่รัศมี เล่าเรื่องราวในอดีตทั้งน้ำตา
เธอเป็นฝ่ายหนีออกมาจากบ้าน หลังมีลูกคนสุดท้องและทำหมัน จากนั้นต้องดิ้นรนใช้ชีวิตใหม่กับสามีอีกคน
ชีวิตเต็มไปด้วยความยากลำบากหาเช้ากินค่ำ เอาหลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดินเธอเคยคิดจะกลับไปหาลูกแต่เงินที่หาได้…ไม่เคยพอแม้แต่ค่ารถ
“อยากกลับไปหา…แต่ไม่มีเงิน”
ความจน…กลายเป็นกำแพงที่ขวางระหว่างแม่กับลูกนานถึง 35 ปีและประโยคที่เคยได้ยินว่า“ไม่ต้องให้มันมาหาหรอก…”
ความจริงคือ แม่ตั้งใจจะเป็นฝ่ายไปหาเองแต่ยังไม่มีโอกาส…และไม่มีเงินพอดี
อ้อมกอดที่รอคอยมาทั้งชีวิต
เมื่ออีเต้ยอีจันอาสาช่วยค่าใช้จ่ายทั้งหมดเพื่อให้ทั้งสองคนได้พบกัน
และในที่สุด…ปาฏิหาริย์ที่รอคอยมานานกว่า 35 ปี ก็เกิดขึ้น
ภาพของแม่และลูกที่ได้เจอกันคือภาพที่ไม่มีคำไหนอธิบายได้จากคนแปลกหน้า…กลายเป็น “แม่” ในวินาทีเดียว
ทั้งสองคนโผเข้ากอดกันน้ำตาที่ไหลออกมา…คือคำตอบของทุกความคิดถึง
แม้จะได้เจอแม่ แต่ความรู้สึกของพี่แสงจันทร์…กลับซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบาย
“มันมีความสุข…แต่สุขไม่สุด”
สุข…ที่ได้เจอแม่แต่ก็เจ็บ…เมื่อเห็นแม่ต้องลำบากแม่รัศมีไม่มีบ้านเป็นของตัวเองต้องอาศัยคนอื่นอยู่ และร่างกายก็ไม่แข็งแรงโดยไม่ลังเล พี่แสงจันทร์ตัดสินใจพาแม่กลับไปอยู่ด้วย
ไม่ใช่เพราะหน้าที่แต่เพราะคำว่า “แม่” ที่เธอรอคอยมาทั้งชีวิต
การเริ่มต้นใหม่…ที่ไม่สายเกินไปนี่ไม่ใช่แค่การพบกันแต่มันคือการ “ไม่ทิ้งกันอีกแล้ว”35 ปีแห่งการรอคอยจบลงด้วยอ้อมกอดที่เติมเต็มหัวใจ
แม้ความจริงจะไม่สวยงามแต่ก็เพียงพอ…ที่จะปลดล็อกความเจ็บปวดที่สะสมมาทั้งชีวิตจากนี้ไป…พี่แสงจันทร์จะไม่ได้เดินลำพังอีกต่อไปเพราะคำว่า “แม่” ได้กลับมาอยู่ในชีวิตของเธอแล้ว
และครั้งนี้…จะไม่มีใครหายไปอีก
อีเต้ยอีจันยินดีที่ได้เป็น “สะพานความหวัง”พาแม่และลูกกลับมาเจอกันอีกครั้งค่ะ
ม้วนเดียวจบ (ฉากที่ไม่ถูกตัดออก) พี่แสงจันทร์ตามหาแม่พลัดพราก35ปี
ความคิดเห็น(0)
เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็นกับชาวอีจัน