ย้อนรอยสายสัมพันธ์ไทย–ลังกา! ผ่านพระบรมสารีริกธาตุ ก่อนอัญเชิญสู่ “งานอีจันแฟร์” โดย ประธานปิ๊ (ตอนที่ 2)ย้อนรอยสายสัมพันธ์ไทย–ลังกา! ผ่านพระบรมสารีริกธาตุ ก่อนอัญเชิญสู่ “งานอีจันแฟร์” โดย ประธานปิ๊ (ตอนที่ 2)
ย้อนรอยสายสัมพันธ์ไทย–ลังกา กว่าร้อยปี! เปิดเส้นทางพระบรมสารีริกธาตุ ผ่านประวัติศาสตร์พุทธศาสนาข้ามกาลเวลา ก่อนอัญเชิญสู่ “งานอีจันแฟร์” โดย ประธานปิ๊ ตอนที่ 2…

ตอนที่ 2 สายธารธรรม ข้ามชาติ รอยจารึกเหนือกาลเวลา
หลังจาก “ประธานปิ๊” รับภารกิจจาก “พี่จัน” ประสานงานอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุจากศรีลังกา มาประดิษฐานในงาน “อีจันแฟร์ x มูนริมเลค 2026” เนื่องในโอกาสเพจอีจันครบรอบ 10 ปี ก้าวสู่ปีที่ 11 การค้นคว้าครั้งนี้กลับพาย้อนรอยสายสัมพันธ์ทางพระพุทธศาสนาระหว่างไทย ศรีลังกา และอินเดีย ที่สืบทอดมายาวนานกว่าร้อยปี
อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ ประดิษฐาน “งานอีจันแฟร์” โดย ประธานปิ๊ (ตอนที่ 1)
จากศรัทธา สู่การเซ็น MOU เตรียมอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ ประดิษฐานใน “งานอีจันแฟร์” โดย ประธานปิ๊ (ตอนที่ 3)
โอกาสแห่งศรัทธา! ชวนกราบพระบรมสารีริกธาตุฟรี ใน “งานอีจันแฟร์” โดย ประธานปิ๊ (ตอนที่ 4)
ทำให้รู้ว่าไทยกับลังกามีความสัมพันธ์ทางพระพุทธศาสนามายาวนานกว่าที่ผมคิด และสิ่งที่น่าสนใจ คือ ต่างฝ่ายต่างเคยช่วยเหลือเกื้อหนุนกัน ในช่วงเวลาที่พระพุทธศาสนาต้องการกำลังสนับสนุนในการเผยแผ่
เราคุ้นคำว่า “ลังกาวงศ์” เพราะพระพุทธศาสนาเถรวาทสายที่เกี่ยวข้องกับลังกา มีบทบาทในดินแดนไทย มาหลายร้อยปี การเดินทางของพระสงฆ์นำมาทั้งความรู้ การศึกษา และการสืบทอดพระศาสนา
ต่อมาใน พ.ศ. 2296 สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งกรุงศรีอยุธยา คณะสงฆ์นำโดยพระอุบาลีมหาเถระ เดินทางไปฟื้นฟูการอุปสมบทในศรีลังกา เป็นรากฐานของสยามนิกายที่สืบทอดมาจนทุกวันนี้
ครั้งหนึ่งลังกามีส่วนสืบทอดพระศาสนามาถึงบ้านเรา อีกช่วงหนึ่งพระสงฆ์จากสยามก็เดินทางกลับไป ช่วยฟื้นฟูให้ลังกา ความผูกพันจึงหยั่งรากอยู่ในการเกื้อหนุนกัน และยังปรากฏผ่านวัด คณะสงฆ์ และกิจกรรมทางศาสนาที่ดำเนินมาถึงปัจจุบัน
บุคคลสำคัญอีกท่านหนึ่งที่เชื่อมเรื่องของสยามกับลังกา คือพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฤษฎางค์ อดีตราชทูตสยาม ซึ่งทรงผนวชในศรีลังกาเมื่อ พ.ศ. 2439 ได้พระนามในสมณเพศว่าพระชินวรวงศ์
พระองค์ทรงผนวช ณ วัดราชคุรุศรีสุภูติมหาวิหาร เมืองวัสกาดูวา โดยมีพระศรีสุภูติเป็นพระอุปัชฌาย์ ภายหลังทรงเป็นเจ้าอาวาสวัดทีปทุตตมาราม กรุงโคลัมโบ ระหว่าง พ.ศ. 2448–2453
วัดทั้งสองแห่งนี้จึงเกี่ยวข้องกับพระองค์ในคนละช่วง และเป็นชื่อที่ผมได้กลับมาพบอีกครั้งในการทำงาน กับพระมหานายกะฝ่ายศรีลังกา
มีข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องนี้ไหม
แจ้งเบาะแสหรือสอบถามทีมข่าวอีจันได้โดยตรง










ความคิดเห็น(0)
เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็นกับชาวอีจัน