“ไม่รักไม่ว่า…ขอแค่เห็นหน้าสักครั้ง!” พี่ปริม กรรมกรสู้ชีวิต ตามหาพ่อแท้ๆ ที่พลัดพรากกว่า 40 ปี“ไม่รักไม่ว่า…ขอแค่เห็นหน้าสักครั้ง!” พี่ปริม กรรมกรสู้ชีวิต ตามหาพ่อแท้ๆ ที่พลัดพรากกว่า 40 ปี
เปิดเรื่องราวสุดบีบคั้นหัวใจของ “พี่ปริม” หญิงแกร่งแห่งไซต์งานก่อสร้าง ใช้หยาดเหงื่อแลกเงิน แต่ในใจกลับมีรอยโหว่ที่รอการเติมเต็ม กับประโยคขยี้ใจ ” ไม่ต้องรักหนูก็ได้ แค่อยากรู้ว่าพ่อเป็นยังไง “

ลูกเพจคะ…ความคิดถึงที่ไม่มีที่ไป มันทรมานแค่ไหนกันนะ…
ท่ามกลางเสียงเครื่องจักรที่ดังระงมและฝุ่นควันในไซต์งานก่อสร้างสะพานที่เมืองลำพูน
อีเต้ยอีจันได้เดินทางไปหา “พี่ปริม” ผู้หญิงแกร่งที่สู้ชีวิตด้วยงานกรรมกรมาตั้งแต่เด็ก เราไปรับฟังเรื่องราวของเธอ เพื่อนำความหวังนี้ มาสานต่อ

พี่ปริมเล่าว่า ชีวิตเธอเติบโตมากับ “พ่อเลี้ยง” ที่ดีแสนดี รักเธอเหมือนลูกในไส้ ไม่เคยตีสักครั้ง จนเธอรักสุดหัวใจ แต่ความจริงมาปรากฏตอน ป.1 เมื่อมีคนพูดใส่หน้าว่า “มึงไม่ใช่ลูกเขา มึงเป็นลูกเมียน้อย” นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอรู้ว่ามีพ่ออีกคนอยู่บนโลกนี้


ทิ้งใบปริญญา…มาคว้าเหล็กเส้น
ชีวิตพี่ปริมไม่ได้สบายเลยค่ะ พอเริ่มโตขึ้น ด้วยความรักและอยากอยู่กับแม่ พี่ปริมตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนตอน ป.2 เพื่อมาทำงานก่อสร้าง มัดเหล็ก เทปูน แลกค่าแรงวันละ 110 บาท เอาเงินเลี้ยงแม่ จนกระทั่งแม่ล้มป่วยด้วยโรคมะเร็ง และ ผู้หญิงคนนี้ก็ต้องเจอกับชีวิตที่เสียทั้งพ่อเลี้ยง และ แม่ ไป โดยที่ยังไม่ทันได้ร่ำลาอะไรกัน…
มีข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องนี้ไหม
แจ้งเบาะแสหรือสอบถามทีมข่าวอีจันได้โดยตรง












ความคิดเห็น(0)
เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็นกับชาวอีจัน